Gemeente Gemeente Zele

Onze mensen in actie tijdens corona

Gepubliceerd op  vr 24 apr 2020
Tijdens deze coronacrisis blijven heel wat Zelenaars het beste van zichzelf geven. Zorgverleners, poetshulpen, politieagenten, leerkrachten, handelaars, vrijwilligers ... zetten zich dagelijks in om deze periode draaglijk te maken. Enkele getuigenissen:




Ivan Vermeir (53) | diensthoofd 112 Zele

"De solidariteit en de mooie samenwerking met inwoners, besturen, zorginstellingen zal ik niet gauw vergeten. Verder de bezorgdheid om zelf uit te vallen en zien hoe collega’s besmet raken en vechten voor hun leven. Dat doet je beseffen dat wij ook zeer kwetsbaar zijn. Samen op dienst met dochter Jolien maakt de innerlijke angst groter voor dit virus. Maar nu ben ik vooral blij dat ik iedere dag gezond mag wakker worden en kan zorgen voor anderen!"


Vanessa Huyghe (40) | medewerker Team Facility CTOZ

"Wat me zal bijblijven, is de samenhorigheid en er samen het beste van maken. Het applaus ’s avonds voor de zorg vergeet ik nooit, maar ook het feit dat buren daardoor elkaar leren kennen. Je ziet terug meer gezinnen die samen gaan wandelen, fietsen, een gezelschapsspel spelen, er worden tekeningen gemaakt voor oma en opa, knuffels gespot. Echt hartverwarmend. Anderzijds zullen de lockdown feestjes van vrijdag 13 maart en de uitstappen naar Nederland me ook bijblijven. Ik vind dat echt niet kunnen. Blijf in uw kot!
Het gemis van familie en vrienden en het sociaal contact vind ik zelf wel moeilijk. Ik werk in een woonzorgcentrum bij bewoners die nu enkel zorgmedewerkers zien. Ik ben verwonderd hoe zij ermee omgaan, begripvol zijn en het aanvaarden. Maar het blijft een moeilijke periode, zeker op vrijdag, wetende dat ze in het weekend weer eens geen bezoek hebben.

Wat er nu is gebeurd, mogen we niet vergeten. Blijf praten met je buren. Is je buurvrouw alleen, vraag eens of ze iets nodig heeft van de winkel of je iets voor haar kan doen …

Ik draag de zorg en alle andere beroepen die meehelpen om mensen te ondersteunen een warm hart toe. Niet alleen nu, maar voor altijd. Respecteer elkaar. Zorg goed voor elkaar, ook in de toekomst."





Kristien Henderickx (42) | spiritueel zorgverlener

"Ik ben positief verrast dat de meeste van onze kwetsbare bewoners een enorme veerkracht tonen in deze periode met vele maatregelen. Ze weten hiermee om te gaan  - ondanks af en toe een heel menselijke dip -  als ze maar op één of andere manier ‘verbinding’ mogen ervaren: verbinding met familie te Skypen (ja, zij werden nu ook een ‘digitale generatie’) of via de attenties die ze van hen ontvangen; verbinding met de natuur tijdens een wandeling in de tuin; verbinding met medewerkers in een gesprekje over en weer; verbinding met de buitenwereld als kinderen komen zwaaien of mensen hun muziektalent delen in de tuin; verbinding met hun eigen krachtbron via persoonlijk gebed, het lezen van een boek, het luisteren naar muziek … En wat ik zeker niet meer zal vergeten is “eens moeder, altijd moeder”, “eens vader, altijd vader”: bewoners op hoge leeftijd wensen heel vaak op de eerste plaats dat het goed gaat met hun kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen …




Cindy De Vylder (38) | Zaakvoerder Groepsopvang 't Bavetje in Zele, Innie Mini & Plakkenhandjes in Lokeren

"De snelheid waarin alles kan veranderen is ongelooflijk. De ene dag bruist je opvang nog van het jonge leven, enkele dagen later moet je het met een kindbezetting van 1 kindje per dag doen. Gelukkig moet je in onze sector heel flexibel zijn en hebben we een groot aanpassingsvermogen. Maar natuurlijk heb je zoals iedereen wel je zorgen.

De plotse maatregelen waarin kinderen van ouders die niet in essentiële sectoren werkten thuisbleven, de plotse daling van de dagelijkse bezetting van de kinderen. Een voortdurende verandering, wat bijvoorbeeld met je personeel?

Terwijl je oplossingen aan het zoeken bent om alles rond te krijgen, kwamen er alweer nieuwe richtlijnen binnen waardoor alles opnieuw moest worden aangepast. Op dat moment wil je voor iedereen goed doen, terwijl je zelf niet weet welke richting dit alles uitgaat.

Ouders hebben veel vragen, personeel is ongerust, het kinderdagverblijf moet openblijven want sluiten mogen we niet en personeel mag niet economisch werkloos worden gezet.

Veel gewijzigde richtlijnen en heel veel onduidelijkheid. Wat met onze gezondheid en onze gezinnen? Onze sector wordt niet voorzien van mondmaskers door de overheid, terwijl de kinderen toch vaak dragers zijn. Social distancing met kinderen is bovendien niet haalbaar.

We hopen onze kindjes zo snel mogelijk terug te mogen verwelkomen want ze worden enorm gemist, het is stil zonder hen. Maar om dit mogelijk te maken, moeten we zoveel mogelijk de opgelegde richtlijnen volgen. Dit is de enige manier om er met zo weinig mogelijk slachtoffers zo snel mogelijk vanaf te komen. Wees voorzichtig, lief en verdraagzaam voor elkaar.

En als laatste heel belangrijk, de helden van vandaag zijn ook de helden van gisteren en van morgen!"




Cathy Van Uytfang (40) | zorgkundige Gezinszorg CTOZ

"Plots was het er. Hoe en wat moeten we ermee? Vele vragen. In het begin was er bij iedereen, zowel bij de klanten als het personeel, veel onwetendheid en toch wel enige ongerustheid. Het was even wachten op ons beschermingsmateriaal, maar dat was voor iedereen die in de zorg werkt zo. Nu enkele weken verder verloopt alles goed.

Klanten zien ons deze tijd nog eens dubbel zo graag komen. Wij zijn vaak (nu dat de familie niet kan/mag komen) de enige die ze zien. Wat ik ook merk, is dat naast het werk, de babbel heel belangrijk is. Mensen hebben daar nu meer dan ooit nood aan. De appreciatie die we krijgen van onze klanten en ons diensthoofd doet deugd en is vooral motiverend om ons werk met plezier te blijven doen."




Kristien Van Pottelberghe (55) | poetshulp aan huis CTOZ

"Wat me zal bijblijven, is dat ik in het begin vooral schrik had om besmet te worden en vervolgens eventueel mijn klanten te besmetten. Naarmate de tijd verstreek, is de angst wel afgenomen omdat ik voel dat iedereen zich heel goed aan de maatregelen houdt. Nu ben ik blij dat ik nog steeds kan werken want ik voel dat de mensen blij zijn dat we komen en er voor hen op deze manier toch wat sociaal contact is.

Ik wil aan iedereen zeggen: Hou de moed erin en blijf je ook later inzetten voor buren en ouderen, ze hebben ons vaker nodig dan we beseffen."




Tatiana De Bonte (23) | zorgkundige De Meander


"De eenzaamheid van de bewoners, dat je iemand aan de ruit zet voor zijn of haar familie even te zien en tranen laat, als verzorgend personeel blijft je dit zeker bij. Ook is mij heel duidelijk gemaakt dat wij een belangrijk beroep hebben. Zeker in deze tijden waarin velen stoppen met werken omdat ze moeten, maar wij kunnen gewoonweg niet. En ik zou het ook niet willen. In deze tijd moeten en zullen wij alles doen voor ons oudjes. Het blijft mij ook bij dat sommige mensen speciaal iets hebben voorbereid om voor de ruit te komen spelen, zingen ... 

Persoonlijk ervaar ik dit heel serieus. In het begin lach je veel weg, maar toch zit je ergens met de schrik. Ik hou me aan de afspraken en doe wat er van mij gevraagd wordt. Ik vind het ook een heel triestige periode, sowieso voor iedereen, maar nog meer voor de mensen in een woonzorgcentrum.

Ik geef iedere Zelenaar nog mee: ook al heb je geen familie in een woonzorgcentrum, als je er eentje passeert, doe even de moeite en stop als je kan om te zwaaien. Je weet niet hoeveel deugd dit de bewoners doet. Denk ook even na over hoe sommige ouderen eenzaam en alleen in de kamer zitten zonder bezoek, ook wanneer deze crisis voorbij zal zijn."




Kathleen Christiaens (52) | leerkracht Gemeentelijke School

"16 maart … het begin van een verhaal waarvan we het einde niet kennen. Onze gemeenteschool sloot haar deuren. De poort, net geverfd in de Zeelse kleuren, gaat enkel nog open voor kinderen waarvan de ouders een essentieel beroep uitoefenen.

Het woord 'corona’ kreeg jammer genoeg opeens een totaal andere betekenis. Het jaagt iedereen de stuipen op het lijf. Onwetendheid, onzekerheid, angst, zenuwachtigheid, verdriet …alle gevoelens worden opgeslorpt door dat ene woord.

1001 vragen razen door ons hoofd. Wat nu? Hoe gaan we onze kinderen bereiken? Wat met nieuwe leerstof? Wat met hun welbevinden?

Maar met ons voltallige team spartelen we deze periode door. We zoeken naar alternatieven, naar mogelijkheden en steunen elkaar door dik en dun. De samenhorigheid was in mijn ogen nog nooit zo groot!

We namen met onze nieuwe directeur zelfs een filmpje op om onze kinderen op te beuren en om hen duidelijk te maken dat we hen ongelooflijk misten!

Ook mijn eigen leven is totaal op zijn kop gezet! Ik word beperkt in mijn vrijheid en ik kan mijn ouders, die allebei in het rusthuis verblijven, niet meer bezoeken. Enkel een hartverwarmende kus en een zwaai aan het venster zijn nog een optie. Meer dan eens al keerde ik huiswaarts langs de Kouter met tranen in mijn ogen. Dit deed pijn, heel veel pijn …

Ook mijn vrienden en vriendinnen leven precies op een, tot hier toe, ongekende planeet. Enkel via sociale media kunnen we onze gevoelens nog delen.

En toch kan er af en toe ook een lach af en is een vleugje humor nooit veraf. Het positieve aan heel deze situatie is dat mijn zoon Louis, die normaal op kot zit in Gent, terug thuis is. Ik kan terug echt moedertje spelen …

Zelenaar, blijf positief! Ga met een grove borstel over het verleden en maak het pad proper voor een nieuwe begin!"




Mieke Troch (46) | kleuterleidster Gemeentelijke School


"Mijn online-klasje is zo anders, maar maakt het 'missen van mijn kleine vriendjes' wel wat zachter. Ik kijk uit om ze snel terug bij mij te hebben. Ondanks al het droevige nieuws, trek ik me op aan het ongelooflijk warm 'samen-komen-we-er-wel-gevoel'! Iets doen voor een ander voelt nu dubbel goed.

Ik wens iedereen, en ja dat is een cliché, een goede gezondheid, want die is nu meer dan goud waard.


Nadine Verlaeckt (48) | kokkin CTOZ

"De solidariteit onder de verschillende diensten zal me altijd bijblijven. De bereidwilligheid om de bewoners het zo aangenaam mogelijk te maken desondanks de mentale druk die op onze schouders rust. In het begin was het een aanpassing, maar het feit dat iedereen van ons team er elke dag opnieuw staat en er voluit blijft voor gaan, werkt stimulerend en maakt de onderlinge band van het team nog hechter.

Het is wat het is en we zullen moeten leren leven met dit nieuw gegeven dat ons ook in de toekomst parten kan spelen, hoe onrustwekkend dit nu ook kan ervaren worden. Maar uit elke crisis worden sowieso de nodige en hopelijk de geruststellende lessen getrokken zodat we in de toekomst zulke onzichtbare 'vijanden' met de juiste en de meest efficiënte 'wapens' kunnen bestrijden!

Deze crisis heeft ook voordelen denk ik. We leven aan een razendsnel tempo zodat we onszelf meestal voorbijlopen en te weinig stilstaan bij de simpele, maar oh zo verrijkende momenten in ons leven: een wandeltocht met het gezin, een fietstocht langs de rustige Scheldepaadjes, een BBQ met het gezin, een familiaal gezelschapspelletje, of zelfs een leuke televisieavond met een zak chips en een drankje … meer moet dat niet zijn in ons soms te hectisch bestaan! Met ander woorden, we kunnen ons negatief opstellen en blijven zeuren hierover, maar dat zal ons niet vrolijker maken. We moeten er gewoon het beste van maken. Dat is volgens mij de collectieve boodschap!"


Leslie Naessens (44) | eerste inspecteur politie

"Wat mij het meeste bij blijft in deze uitzonderlijke periode, is vooral de solidariteit en de doorzetting van iedereen. Dit virus maakt geen onderscheid tussen verschillende mensen, culturen en waarden. Het treft iedere laag van de bevolking.

De initiatieven van onze inwoners naar de hulpdiensten toe, zoals elke avond applaus om de hulpdiensten te bedanken, zijn hartverwarmend.  Deze situatie vergt ook veel inspanningen en goede planningen van onze diensten door de constante veranderende maatregelen die wij moeten opvolgen. Dankzij de motivatie en flexibiliteit van elke collega en het adequaat optreden van onze leiding zijn er weinig of geen zieken in onze politiezone.

Deze periode zal ieder van ons bijblijven. Er wordt veel van ons verwacht waarbij ook ons sociaal vangnet van familie en vrienden gemist worden. Gelukkig kan dit deels opgevangen worden door allerlei vormen, zoals sociaal media waardoor de contacten kunnen onderhouden worden.

Tevens stel ik vast dat er enkele mensen zijn die van deze situatie misbruik maken om zichzelf te verrijken en die absoluut geen respect hebben voor de hulpdiensten. Als iedereen zijn steentje bijdraagt kunnen er veel ongemakken en moeilijkheden vermeden worden.

Ik zou tegen iedereen zeggen: blijven volhouden en blijf in uw kot. Hou rekening met de social distance en de hygiënische maatregelen. Zorg voor elkaar op een verantwoordelijke manier tijdens deze periode. Wees verdraagzaam voor elkaar onderling en voor jullie buren. Opbouwende communicatie kan wonderen verrichten. En niet onbelangrijk: let op jullie dieren en laat hen niet loslopen.

Het hart gaat niet in quarantaine, maar blijft zelf op afstand liefhebben."


Wesley Laureys (40) | ophaler/chauffeur IDM

“Ons werk is niet veranderd, maar we zijn allemaal wel voorzichtiger geworden. Boterhammetjes opeten in de ophaalwagen bijvoorbeeld zit er niet meer in en regelmatig ontsmetten we onze handen. We krijgen nu veel meer respect van de mensen. Ze hebben meer waardering voor ons en onze job. Onderweg ligt er soms ook al eens een boodschap of een drankje klaar, bovenop de vuilnisbak. Dat sterkt een mens toch wel in deze moeilijke tijden.”




Marie-Christine De Clippeleir (52) | vrijwilliger #9240HELPT - vrijwilliger LDC De Welle - vrijwilliger Zachte Zorg voor mensen met kanker

"Wat mij het hardst raakt, is het gemis aan persoonlijk contact met mensen die het niet gaan halen. Komt hier bovenop dat zij hun ziekte bijna alleen moeten verwerken in quarantaine. Het lichamelijke contact is weg terwijl een laatste kus of knuffel heel belangrijk is.

Persoonlijk vind ik de social distance maatregel de moeilijkste. Het menselijk contact (handmassage, zorgmassage en de persoonlijke gesprekken) vervalt, wat heel gewoon was voor mij. Ik kan niet meer gaan dansen of keuvelen met de vriendinnen. Al die leuke momenten van sociaal contact en ontspanning vallen weg. Zoals ik al reeds vermeldde kan een kus, een knuffel of soms gewoon een aanraking wonderen doen. Ook denk ik aan het weekendje met mensen met kanker aan zee waar iedereen naar uit keek en nu ook niet kan door gaan.

Mijn boodschap is: draag zorg voor elkaar, geniet van de kleine dingen en help waar het kan. Ik weet natuurlijk dat ik in herhaling val, maar de opgelegde maatregelen strikt opvolgen blijft het belangrijkste!

Het respect, de vriendelijkheid en de gemoedelijkheid die er nu heerst onder de bevolking zou zeker moeten blijven! Het is mooi dat afkomst nu geen rol speelt.

DRAAG ZORG VOOR ELKAAR!"


Manuel en An Foubert-Schatteman (40) | zaakvoerder bakkerij

"Voor deze crisis werkten wij reeds met een webshop. Doordat mensen zo min mogelijk willen buitenkomen nu, wordt deze dus optimaal gebruikt bij zowel jong als oud. Klanten vinden het gemakkelijk dat ze alles kunnen kiezen en betalen online, wij plaatsen de bestelling aan hun deur op een door hun gekozen dag. Er is dus een minimum aan contact.
Ook voor klanten die naar de winkel komen en hun bestelling reeds betaald hebben, voorzien we nu een apart afhaalpunt. We voelen dat dit wel geapprecieerd wordt.

Mensen gaan nu meer op zoek naar kleine zelfstandigen voor hun boodschappen, wat natuurlijk heel positief is. Alles gebeurt bij de handelaar zelf en er komen zo min mogelijk mensen aan te pas."


Dominique De Wilde (60) & Katrien Daels (29) | coördinatoren zelfgemaakte mondmaskers (i.s.m. Vriendenkring Brandweer)

"Het engagement van de Zelenaars en de snelheid waarmee we dit in het werk konden stellen blijven bij. Het is fantastisch om te zien hoeveel Zelenaars mee dit project ondersteund hebben. Meer dan 2.500 mondmaskers werden gemaakt op korte tijd. Het geeft een warm gevoel dat dit gewoon kon. Bijzonder fier op iedereen die hieraan heeft meegewerkt en nog steeds meewerkt vandaag! Bedankt allemaal, voor het engagement en voor je bijdrage aan de Zelenaar."

Ontwerp door Creative Brainwave Ontwikkeling door LCP